W rolach g³ównych
ROB ROY
W pozosta³ych rolach
Muzyka
Zdjêcia
Scenariusz
Re¿yseria
U zarania XVIII wieku g³ód, choroby i zach³annoœæ arystokracji
odmieni³y oblicze Szkocji. Równie¿ masowa emigracja spowodowa³a,
¿e wielowiekowy system klanowy powoli rozpada³ siê.
Jest to opowieœæ o cz³owieku, który chcia³ zatrzymaæ ten proces
i nawet pokonany zyskiwa³ szacunek i honor.
Góry Szkocji, rok 1713
Dawno?
Dzieñ, mo¿e dwa.
- Umknêli, Rob, a byd³o sprzedali. - Za gór¹ Ben Duh jest ma³a kotlina.
Gdybym by³ rabusiem, od 2 dni w drodze,
tam bym siê zatrzyma³, ¿eby siê posiliæ.
Nie dotrzemy tam przed noc¹.
Ale tu nie zostaniemy.
Czuæ ich odór mimo zapachu miêsa.
Jeœli walcz¹ tak ostro jak œmierdz¹, bêdzie ¿le.
S¹ tu, tak jak mówi³eœ, Rob.
Zaatakujemy, gdy zasn¹. Nas jest 6 - ich 10.
- 9 i jedna kobieta. - Kilku zabijemy, nim siê obudz¹.
- Jak ich podejdziemy, Rob? - Pogadamy z nimi jutro rano.
Za stary jestem, ¿eby uganiaæ siê po krzakach za cudzym byd³em.
Jed¿ ze mn¹ do Ameryki.
Podobno w Virginii jest du¿o ziemi pod uprawê.
Pewnie tak samo twardej jak ta, na której œpimy.
- Dlaczego chcesz z nimi gadaæ? - Znam jednego z nich.
No ju¿! Wstawaæ, ³ajdaki, obdartusy,
z³odzieje krów!
Robert Roy McGregor przyszed³ upomnieæ siê o 32 krowy
skradzione Jego Lordowskiej Moœci, markizowi Montrose!
Tam Sibbald! Wci¹¿ kradniesz.
Odrzuæcie broñ, a oszczêdzê wszystkich! Prócz jednego.
Trzeba p³aciæ za przywództwo!
Na Boga, McGregor! Jeœli ktoœ umrze,
to najpierw ty.
Udajesz wielkiego pana,
a jesteœ wiêkszym z³odziejem ni¿ ka¿dy z nas.
Ale gdybym ukrad³ byd³o lorda, nie zak³óci³byœ mi snu tak ³atwo.
Mogê zawo³aæ ludzi i wybiæ was, albo za³atwimy rzecz miêdzy nami.
Decyduj. Chcesz umrzeæ po nocy z kobiet¹, na¿arty kradzion¹ wo³owin¹?
Czy zaprowadziæ ciê do Montrose, gdzie zawiœniesz na szubienicy?
Rzuæcie broñ, a nikt wiêcej nie zginie!
Do mnie ch³opcy! Ka¿dego, kto siêgnie po broñ,
zabiæ!
Co z wami? Co?
Zabi³ Tama i jeszcze ¿yje?! To taki sam bandzior jak wy!
Nie ma wœród was mê¿czyzny!
B¹d¿cie przeklêci, tchórze!
S³uchajcie mnie! Pamiêtajcie!
Zapamiêtam ka¿dego z was!
Gdy zechcecie znów kraœæ byd³o, sprawd¿cie, czy jest pod moj¹ piecz¹,
bo wówczas nie bêdziecie okradaæ w³aœciciela, lecz mnie,
McGregora! Nic nie zyska ten, kto kradnie moj¹ trzodê, Tam Sibbald to potwierdza!
Co z ni¹ zrobisz?
Ruszajcie w drogê i nie mówcie, ¿e sta³a siê wam krzywda.
Dalej!
Zwyciêzc¹ pojedynku
jest Guthrie!
Montrose! Prosto z Dworu na arenê!
Ksi¹¿ê, oto Archibald Cunningham. Przedstaw siê ksiêciu Argyll.
Pokorny s³uga Waszej Mi³oœci.
Jeszcze jeden nicpoñ?
Przys³a³a go matka w nadziei, ¿e nasz klimat ostudzi
jego krew.
Panie Cunningham, jakie¿ to grzechy trapi¹ twoj¹ matkê? Hazard? Trunki?
A mo¿e uwodzisz ch³opców?
Dawno temu uwiod³em ch³opca, ale by³em pewien, ¿e posiad³em dziewkê.
S³yszysz, Guthrie? - Archie nie odró¿ni³ ty³ka od cipki. - Wielu Anglików ma z tym k³opoty.
Celna uwaga! Jak walczy³
- Guthrie, panie Cunningham? - Nie¿le w³ada toporem.
Ale nie cenisz sobie góralskiego orê¿a?
Gdybym mia³ zabiæ wo³a, wola³bym miecz.
Muszkiet zaoszczêdzi³by mu powolnej œmierci.
Na ciebie nie trzeba mi muszkietu.
Wspaniale! Stawiam setkê na Guthriego
- i jego topór. - Z przebiciem?
Chytrus jesteœ! Z jakim?
- 3:1? - 2:1. - Funty angielskie? - Gwinee ³adniej brzêcz¹.
- Wiêc gwinee. - Znakomicie.
Przynieœ nam reñskiego i poka¿ panu Cunninghamowi nasze miecze.
To zaszczyt, panie, ¿e sam wrêczasz mi puchar.
Zapominam, ¿e mnie nie lubisz, dopóki siê nie pojawisz.
O czym mówi¹ na Dworze?
Tylko o sukcesji. Królowa nie umrze spokojnie, póki nie za³atwi
tej kwestii.
Gdyby mia³a potomka, kraj móg³by odetchn¹æ. Gleba tak czêsto uprawiana, powinna wydaæ obfity plon. I có¿?
Wiêcej jest ¿ycia na cmentarzu, ni¿ w ³onie tej kobiety.
Wci¹¿ mnie pytaj¹, po czyjej stronie jest Wasza Mi³oœæ.
Droga, któr¹ kroczy Argyll jest zawsze solidna i szeroka.
Wszyscy takiej szukaj¹.
Nawet w klozecie stronnicy Jakuba chwal¹ twoje ekskrementy.
Mêczy mnie ta sprawa i oczekujê, ¿e Wasza Mi³oœæ wska¿e mi drogê.
Powiem uczciwie, ¿e bêdzie to korzystne dla Waszej Mi³oœci.
Do diab³a, za du¿o gadasz! Myœl o zak³adzie!
Ju¿ go wygra³em, Argyll!
Nie!
Ma³o ci, ¿eœ przegra³? Chcesz byæ skrytobójc¹?
Mój skarbnik zg³osi siê po wyp³atê!
Zabijcie krowê. - Z³odzieje mogli zjeœæ dwie. - Montrose obci¹¿y ciebie.
- ¯al mi g³odnych dzieci i starców. - Jedna dla wszystkich nie starczy.
Ty i tak jedziesz do Ameryki ob¿eraæ siê do syta.
- Chcesz zupy, Rob? - Nie, muszê iœæ.
Wtedy Rob podchodzi do nich z mieczem schowanym w pochwie
i mówi:,, Wstawaæ, ³otry, obdartusy! " Witaj, Rob!
,, Wstawaæ, wy z³odzieje krów! " A do tamtego mówi:
,, Ka¿ im rzuciæ broñ, to tylko tobie poder¿nê gard³o!
Albo zawo³am moich ludzi! " A my byliœmy gotowi!
Wstawaj!
Lap!
Œni³ mi siê skrzat.
I co ci zrobi³ ten skrzat?
Obudzi³eœ mnie, zanim nast¹pi³o coœ mi³ego.
Pewnie by mnie posiad³.
Sk¹d wiesz, ¿e siê obudzi³aœ, ¿oneczko?
Pan Killearn! Spieszê siê.
- Ju¿ siê pospieszy³aœ! - Proszê, nie!
- On siê obudzi! Proszê mnie puœciæ! - Twój pan dobrze ciê naoliwi³.
Betty! Nawet nie poczujesz, jak siê wœliznê.
Kobieca woñ, panie Cunningham.
To pana rozbudzi.
Chyba nie przeszkadzam?
Oczywiœcie, ¿e tak!
Myœlisz, ¿e lubiê, gdy budzi mnie cuchn¹cy Szkot?
Co tu robisz?
Miejscowi kupcy nalegaj¹, ¿eby pan sp³aci³ d³ugi.
Dlatego mnie budzisz? Stokrotnie przepraszam pana, ale skar¿yli siê ju¿ lordowi.
Do diab³a! Dziêki mnie zarobi³ 200 gwinei. Co tam d³ug, wobec tej przys³ugi!
Przeklêty kraj! Nie mogê siê doczekaæ, kiedy go opuszczê.
To marzenie wielu z nas.
Czy mogê wynieœæ nocnik?
Niejeden Szkot marzy³by o tym w ch³odny ranek. Czysty spirytus!
Ale ja nie znam siê na urynie.
Chod¿, wracaj!
Zabi³em Tama Sibbalda.
Kiedyœ razem graliœmy w pi³kê. Chwali³em go za dobre zagrania.
A wczoraj zawis³ na ostrzu mego sztyletu, jak kawa³ œcierwa.
- Na pewno musia³eœ... - Musia³em, bo by³oby gorzej.
Ci ludzie nie urodzili siê ³otrami.
Mieli swoje klany, rody. Ba³em siê, ¿e trafiê na mego krewniaka.
McGregorowie nie s¹ z³odziejami.
Ale gdy by³a ciê¿ka zima, niektórzy...
Co ciê gnêbi, Robercie?
Po¿yczê pieni¹dze od Montrose'a. Kupiê byd³o i sprzedam w Carlisle.
- Ile? - 1.000 funtów.
Zarobiê na tym, Mary. 6 funtów w Clieff to 1 2 w Carlisle.
Umiem gnaæ krowy. Doprowadzê je szybko i t³ustsze ni¿ przedtem.
Dlaczego markiz mia³by ci po¿yczyæ 1.000 funtów?
Dla korzyœci. Po¿yczka przyniesie mu zysk.
Piêkna spó³ka, ty z markizem!
Milcz, kobieto. Nie mówiê ci tego, ¿ebyœ sobie drwi³a!
Kocham ciê, Robercie McGregor.
- Ale nie wszystkiemu zaradzisz. - Muszê.
Dobrze,
ale nie dziœ.
Pokona³em was!
Ojcze, czy McGregorowie bêd¹ znów królami?
Wszyscy ludzie honoru s¹ królami, ale bywaj¹ królowie bez honoru.
Co to honor?
To coœ...
czego nikt ci nie mo¿e daæ, ani odebraæ.
To dar dla siebie samego.
Czy kobiety maj¹ honor?
Kobiety s¹ ostoj¹ honoru, a my strze¿emy go, opiekuj¹c siê nimi.
Nie wolno ci ¿le traktowaæ kobiety,
- ani pozwoliæ komuœ na to. - Sk¹d wiesz,
¿e masz honor?
Zawsze wiesz! On ciê wype³nia i przemawia do ciebie.
Musisz tylko s³uchaæ.
Doœæ filozofowania.
Zajmijcie siê byd³em i przynieœcie wody.
Zaraz przyjdziemy.
We¿ koszyk.
Wiesz, jak mi siê podobasz, Mary?
Bardzo.
Odes³a³eœ ich,
¿eby mi to powiedzieæ?
A mo¿e chcesz mnie
o tym przekonaæ?
Poœlubi³em rozpustnicê!
Wiesz, co stare babki mówi¹ o tych kamieniach?
No, co mówi¹, staruszko?
Chod¿!
No, co mówi¹?
Mówi¹, ¿e dziêki nim mê¿czy¿ni s¹ twardzi,
a kobiety p³odne.
Wiêc nam s¹ niepotrzebne.
Wiesz, jak mi siê podobasz, Robercie?
Ten krawiec z Glasgow
odroczy³ ci sp³atê 87 funtów, gdy¿ jesteœ mym goœciem
albo, jak utrzymujesz,
cz³onkiem rodziny. Zapewniam, ¿e nic mu nie jestem winien!
Killearn doniós³ mi,
¿e spó³kujesz z moj¹ s³u¿¹c¹.
Matka nie po to ciê przys³a³a, byœ uwodzi³ niewinne dziewki.
Proszê wybaczyæ moj¹ zuchwa³oœæ. Pozwolisz, panie, ¿e odjadê?
A dok¹d to,
jeœli ³aska?
Jesteœ bez grosza, bez konia, nikogo nie znasz.
Dok¹d siê wyniesiesz?
Oœmielisz siê zapukaæ do wrót ksiêcia Argyll,
by ciê przyj¹³, jako nowego mistrza szermierki?
S³u¿ê tobie, panie.
Pamiêtaj, gdzie twoje miejsce.
Ka¿demu to mówiê.
Kto teraz?
Robert McGregor, panie!
Mo¿esz odejœæ.
Masz broñ? Nie zamierzam mieczem ustalaæ warunków.
Robert McGregor z Craigrostan.
Wiesz, McGregor?!
Zna³em twego ojca. Sprytny, a nawet m¹dry cz³ek.
- Naœladujesz go? - Staram siê panie.
Iloma duszami rz¹dzisz?
Nie rz¹dzê, ale w Craigrostan jest ze 200 osób pod moj¹ opiek¹.
Jesteœ ich chlebodawc¹?
Robiê, co mogê. Nie œmiem równaæ siê z tob¹, panie.
B³ogos³awieni, którzy znaj¹ swoje miejsce!
- Jakie warunki, Killearn? - 20%, panie.
Tylko? Czy¿byœ by³ jego krewnym? Biorê 25%, gdy brak zastawu!
McGregor ma 300 akrów ziemi.
Ziemianin chce siê wzbogaciæ!
Mamy ze sob¹ wiele wspólnego.
1.000 funtów na 3 miesi¹ce pod zastaw 300 akrów?
I moje s³owo. Ach, tak.
Czy to prawda, co mówi Killearn, ¿e uprowadzi³eœ moje stado
i odda³eœ, opowiadaj¹c o rabusiach,
których pobi³eœ? Kiedyœ krad³em byd³o, ale nie to, które mi powierzono.
Na tym polega honor McGregorów?
Moje pojêcie honoru jest podobne pañskiemu.
Dotrzymujê danego s³owa.
Latwo uzurpujesz sobie prawo do szlachectwa.
Killearn przygotuje umowê.
Spodziewam siê, ¿e dotrzymasz warunków.
Dziêkujê ci, panie.
Ale masz wyra¿ny podpis!
- Jak prawdziwy magnat. - Jesteœ Rob Roy McGregor?
- Tak, a ty? - Davie Anderson.
Witaj, Davie.
Nawet s³u¿ba ciê zna.
By³eœ zarówno rabusiem, jak i pogromc¹ rabusiów.
Za nasze zyski!
- I lekk¹ zimê. - Jesteœ Rob McGregor?
Tak. A ja Will Guthrie.
S³ysza³eœ o mnie? Nie.
Ja s³ysza³em o tobie. Doprawdy?
A co s³ysza³eœ?
¯e podstêpnie zad¿ga³eœ Tama Sibbalda.
To twój krewny?
Prawie. Tryka³em jego siostrê.
A on twoj¹!
Mam ci wypruæ flaki?
Masz do mnie sprawê, Guthrie?
Sprawê na osobnoœci.
- Nie widzê powodu. - To zaraz zobaczysz.
Do pierwszej krwi? Tak.
Wygra³eœ.
Innym razem... Gdy obaj bêdziemy trze¿wi!
Tam Sibbald jest gro¿niejszy po œmierci, ni¿ by³ za ¿ycia.
Idê do domu. We¿ akredytywê od Killearna i wracaj do Craigrostan.
Mam czekaæ, a¿ sporz¹dzisz dokument.
Pos³uszny ch³opak. Przynieœ, podaj.
Jesteœ spryciarz, McDonald, a zwi¹za³eœ siê z tymi szubrawcami.
- Móg³byœ s³u¿yæ u lorda Montrose'a. - Ja nie s³u¿ê McGregorowi.
Jestem jego przyjacielem i jestem z tego dumny.
Co z was za ludzie! Z wasz¹ dum¹ i honorem ¿ebrzecie
o 1.000 funtów, jakbyœcie robili nam ³askê.
Jebacze owiec!
Matka wylicza moich
trzech mo¿liwych ojców:
ksi¹¿ê Rutlandii - teraz rajfur;
sekretarz ambasadora Hiszpanii -
chyba mia³ na imiê Fernando;
i nieznany m³odzian, który zadar³ jej sukniê na balu maskowym.
Zgwa³ci³? Co najwy¿ej zaskoczy³.
Archie! Zabierz mnie ze sob¹! Kiedy chcesz, dok¹d chcesz.
Daleko st¹d.
Sam odjecha³em daleko i znalaz³em siê tutaj.
Masz mnie za panicza, bo noszê bieliznê i ³adnie siê wyra¿am?
Jestem bêkartem, który za granic¹
szuka ³aski i wsparcia u mo¿nych.
Wiêksz¹ dziwk¹ ni¿ moja matka.
Bêdê mia³a z tob¹ dziecko.
Tak...
Przynajmniej powiesz mu, kto jest jego ojcem.
To ja, Killearn!
- Na s³ówko! - Nie mo¿e mnie widzieæ.
Jesteœ zaka³¹ tego kraju!
Jeœli znów doniesiesz na mnie swemu panu, uduszê
go³ymi rêkami!
Czemu¿ to, Archie, tyle w tobie ¿ó³ci?
Nie spoufalaj siê ze mn¹!
Mogê zap³aciæ za ten przywilej? Godziw¹ cenê?
O czym be³koczesz? O pieni¹dzach, Archie.
Ile pieniêdzy?
Porozmawiajmy w œrodku.
Ch³odno tu.
Mów szybko, tutaj. Tam jestem zajêty.
Wiem, z Betty.
Ile? 1.000 funtów!
Jak wygl¹da 1.000 funtów?
- Starczy koni, ¿eby to przewie¿æ? - To nie monety, to akredytywa
Iorda Montrose'a. Na 20%.
- Zarobi 200 funtów w 3 miesi¹ce? - Tak, to cena gotówki.
Musimy m¹drze wydaæ ka¿dy grosz.
Alan we¿mie trzech z was do Creiff.
Wytargujecie stado, a ja do³aczê z niezbêdnym ekwipunkiem.
- Ile krów? - 300, mo¿e wiêcej.
Dobierzemy po drodze!
Dodatkowy tuzin nie zaszkodzi. Poprowadzimy stado jak armiê.
Wytê¿cie si³y, a bêdziemy dobrze zabezpieczeni na zimê.
¯eby to uczciæ, urz¹dzimy zabawê i wypijemy za sukces!
Jesteœ mi winien jeszcze 2 szylingi.
Nastêpny! Co masz? Królika?
Masz tydzieñ do sp³aty.
Mam kozê.
Ile mam jeszcze czekaæ?
Cierpliwoœci. Jesteœ zapisany.
Nie chcê kozy!
Co masz dla mnie? Znów królika?
- Nie masz pieniêdzy? - Nie, królika.
Œnisz o Nowym Œwiecie?
Podobno s¹ tam plemiona szlachetnych dzikusów,
którzy maluj¹ twarze i chodz¹ w skórach.
Bêdziesz do nich pasowa³!
Doœæ! Masz dokument?
Markiz wyjecha³ dziœ do Edynburga i do Londynu.
Sprawy pañstwowe.
Nie zd¹¿y³ podpisaæ. Mogê ci daæ tylko monety.
Nie tak by³o w umowie.
Tu jest 1.000 funtów. Bierzesz? Mnie wszystko jedno.
Lordowi te¿.
Oniemia³eœ, widz¹c taki maj¹tek w zasiêgu rêki.
Wiem, ¿e McGregor ci ufa,
inaczej nie wyda³bym ci gotówki.
Alasdair to ognisty tancerz!
Gdy ostatnio by³aœ taka zgrzana, le¿a³aœ na wznak.
Nie zawstydzaj mnie!
Czemu kalwiniœci zabraniaj¹ kochaæ siê na stoj¹co?
Nie wiem. Bo to mo¿e przerodziæ siê w taniec!
Odejd¿! Bo ciê zabijê!
Ju¿ myœla³em, ¿e pojedziesz do Greenock ze swoim skarbem.
Nie tak ³atwo zabiæ.
- Siedzia³ tu ca³y dzieñ i rozmyœla³ o tym. - Da³eœ mu monety?
Nalega³. Mówi³, ¿e inaczej nie kupicie byd³a
po dobrej cenie.
Da³eœ tyle pieniêdzy komuœ, kto nie móg³by sp³aciæ d³ugu?
By³ z tob¹, przy nim podpisa³eœ umowê, kaza³eœ mu czekaæ.
Ale nie na gwinee!
To nie by³y same gwinee. Ch³opi p³ac¹ drobnymi, naprawdê.
Pokwitowa³ odbiór? Tak.
Podpisa³.
Prawie tak ³adnie jak ty.
Tylko bez oszustw, Killearn. Alan jest pod moj¹ opiek¹!
To pocieszaj¹ce. Zaryzykowaliœmy przecie¿ 1.000 funtów.
Musimy znale¿æ Alana.
- Bojê siê, ¿e coœ mu siê sta³o. - Trzeba szukaæ w Greenock.
Podejrzewasz, ¿e nas obrabowa³?
Czêsto mówi³ o Ameryce.
Szed³ do Greenock, a konia pogoni³ do domu?
Móg³ sobie kupiæ i sto koni.
Alan mnie nie zdradzi³. Szukajcie
jego œladów. Ruszaæ!
Jed¿ do Greenock, skoro coœ przeczuwasz.
Ale, bracie, Iepiej, ¿eby to siê nie sprawdzi³o.
Jakie wieœci?
Statek odp³yn¹³, nim tam dotar³em. Jego nazwiska nie by³o na liœcie.
Ale nie poda³by prawdziwego,
gdyby ukrad³... tysi¹c...
Panie, ksi¹¿ê Argyll nadchodzi.
John! Widzê, ¿e chcesz ostro zagraæ!
Nie pozwalaj sobie za wiele! ¯¹dam szacunku!
Wasza Mi³oœæ... Doniesiono mi, ¿e rozpowiadasz, jakobym by³ po stronie Jakuba
i poprê go w walce o tron.
Do ludzi twojej rangi plotki lgn¹ jak muchy do ³ajna.
Ty jesteœ ³ajnem i much¹, Montrose!
Mimo wszystkich wonnoœci, czujê twój smród!
Nie szargaj mego imienia, bo ciê wystrzygê jak ¿ywop³ot!
A ten niech siê trzyma z daleka!
Tak zniewa¿yæ równego sobie! Co za szatañska pycha!
Przepraszam.
Jego lordowska pycha.
Nie mo¿esz uwierzyæ,
¿e uleg³ pokusie, widz¹c tyle pieniêdzy?
Sam na sam z zarobkiem ca³ego ¿ycia w garœci.
- Znam go od lat. - A czy mia³ kiedyœ 1.000 funtów?
Mia³ du¿o wiêcej. Zaufanie. I odp³aca³ tym samym.
Uwierz mi!
Dobrze, Rob, Nie okrad³ ciê.
Ale pieniêdzy nie ma, a Mantrose'a nie obchodzi, w co wierzysz.
- To inna sprawa. - Teraz najwa¿niejsza.
Musisz schowaæ swoj¹ dumê i przystaæ na wszystkie warunki,
bo stracimy dom i bêdziemy na pañskiej ³asce.
Oto nasz hardy góral! Obdarty, ale z podniesionym czo³em.
Zwali winê na swego s³ugê. S³ysza³em, ¿e przepad³ bez wieœci.
Znów ¿yjesz w zgodzie ze swym krawcem. Musia³eœ sp³aciæ d³ug.
McGregor! - Co nowego? - Ani œladu McDonalda i pieniêdzy.
Co robimy? Jeœli po¿yczysz mi, panie, kolejn¹ sumê, oddam zysk i sp³acê d³ug.
Tysi¹c straci³em - mam znów ryzykowaæ?
Panie! Pieni¹dze skradziono i mnie, i tobie.
Nie odpowiadam za to. Podpisa³eœ umowê.
- Nadal j¹ honorujê. - Ty i ten twój honor!
Postawmy sprawê jasno.
- Jesteœ moim d³u¿nikiem, prawda? - Tak, panie.
Znasz ksiêcia Argylla?
S³ysza³em o nim.
Argyll to Jakobita. Poprze Stuarta, gdy ów zechce odzyskaæ tron.
- Nic o tym nie wiem, panie. - Teraz ju¿ wiesz.
- Do czego zmierzasz, panie? - Do diab³a!
Twój klan to Jakobici! Do szpiku koœci!
Argyll jest dla was nikim.
Zaœwiadczysz przeciw niemu, a jestem gotów umorzyæ d³ug.
Proszê na mnie nie liczyæ w tej sprawie.
Jesteœ mi winien...!
Tylko pieni¹dze. Taki czyn uw³acza mojej godnoœci. I twojej, panie.
Zapominasz siê!
Markiz Montrose prosi, bym krzywo przysi¹g³ przeciw jego wrogowi!
Zostaw broñ! Nie twoja sprawa.
Zrozum, McGregor! Ja nie proszê!
Przejmê twoje w³oœci za d³ug. Nie dogadamy siê - zamknê ciê.
Do lochu z nim! To rozkaz!
Mój ojciec spêdzi³ w lochu 2 lata za nic. Ja tam nie pójdê!
- Wo³aj stra¿e! - Stój,
bo go zabijê!
Przeklinam ciê!
- Id¿ do diab³a! - Diabe³ sam tu przyjdzie.
Doœæ na dzisiaj!
Wo³aj stra¿e! Stra¿!
Stra¿ do mnie! Przespa³eœ ostatni¹ spokojn¹ noc, McGregor.
Ty i twoi bliscy...
Kim jest dla nas ksi¹¿ê Argyll,
¿e go broni³eœ? Nie broni³em, tylko nie chcia³em byæ fa³szywym œwiadkiem.
Rozstaw stra¿e na prze³êczach.
- A nad jeziorem? - Nie przyp³yn¹. Obserwuj drogi.
Ch³opcy, muszê siê ukryæ w górach.
Pomagajcie matce.
Daj znaæ Argyllowi, ¿eœ przez niego w opa³ach.
Nie przez niego, tylko przez siebie, Mary.
Wola³aœ, ¿ebym siê sprzeniewierzy³
- dla Montrose'a? - Nie, dla mnie i dla dzieci.
By³byœ z rodzin¹, a nie w górach
zaszczuty jak lis.
Precz! Precz! Precz! Jeszcze d³ugo bêdzie z wami!
We¿ ch³opców i przenieœ siê do Morag.
- A ludzie Montrose'a zniszcz¹ dom? - Nie, to zatarg miêdzy mn¹ a nim.
Che³pisz siê tym. Wielki cz³owiek przeciw wszystkim!
I odwiedzisz mnie,
gdy ciê najdzie ochota.
A mo¿e zadowolisz siê owieczk¹?
Mo¿e, ale nie tak¹, która wœciekle beczy.
To nie wasz k³opot.
Sprawa miêdzy mn¹ a Montrose'em. Straci kilku ludzi i da spokój.
Pilnujcie, ¿eby Alasdair nie narobi³ g³upstw.
- Szukajcie McDonalda. - Tak dawno przepad³!
Pytanie, czy jest za morzem, czy na jego dnie?
Coll! Niech Morag odwiedzi Mary. Jest na mnie z³a.
Montrose to drañ. Bo¿e, broñ nas przed takimi!
Gdy wróci nasz król, Montrose bêdzie dynda³.
Nie po¿a³ujesz, panie, ¿eœ mnie tê misjê powierzy³. Umiem takich ³otrów
- rzucaæ na kolana. - Z³amaæ, nie zabijaæ. O to proszê.
,, Z³amaæ, nie zabijaæ. "
W tym rzecz!
Na zdrowie!
Zamiast ich œledziæ, powinniœmy zaczaiæ siê i zaatakowaæ.
Trzeba nam tylko wojny z Montrose'em! S³uchaj!
Stój na stra¿y i nie odchod¿! Odpowiadasz przede mn¹!
Wszystko przez McDonalda!
Nigdy mu nie ufa³em. Lasi³ siê do Roba jak pies!
Morag œni³a, ¿e uton¹³.
Mo¿e jego statek uton¹³ razem z ³upem.
Ch³opcy, obudŸcie siê! Szybko! Wstawajcie!
Biegiem! Sprowad¿cie ludzi!
Szukam przestêpcy, Roberta McGregora!
Jeœli myœlisz, ¿e czeka na ciebie w ³o¿u, jesteœ g³upcem!
Przeszukaæ budynki! Spaliæ! Zabiæ byd³o!
Proszê odejœæ dalej.
Dziwki siê nie prosi!
Chcesz skorzystaæ? Przepcha³em j¹ dla ciebie.
Pomyœl o sobie, jak o pochwie,
a o mnie, jak o mieczu. Pasowa³aœ jak ula³!
Bêdê myœla³a o tobie jak o trupie, a¿ mój m¹¿ ciê zabije.
A wtedy na œmieræ zapomnê!
To prawda. Taki cz³owiek musi utoczyæ krwi, ¿eby ratowaæ honor.
Przeka¿ mu, ¿e Archibald pozostaje do us³ug.
Na co siê gapisz? Nie by³eœ na wojnie?
Jesteœ wielkim rycerzem, Archie, bez w¹tpienia!
Jeœli nie wyjdzie, bêdzie ¿le. Gwa³t to nic, ale spalenie...
Wyjdzie. Za bardzo nienawidzi.
Jest.
To nie grzech, jeœli nie mia³aœ przyjemnoœci.
Chod¿cie tu!
Jestem Alasdair!
Roy McGregor! Wracajcie!
Tylko to umiecie?!
Wy dranie!
Wracajcie! Ju¿!
Mary, co ci jest, jesteœ ranna?
O, Mary!
Co ci zrobili?
Pomœcimy ciê, Rob wybije ich do ostatniego.
On siê nie dowie, nigdy!
- Rob musi wiedzieæ. - Nie dowie siê!
Nie dowie siê!
Ani ja mu nie powiem, ani ty. S³yszysz, Alasdair?!
- Ale¿, Mary... - On tego chce!
Anglik tego w³aœnie chce, to jego plan!
Przysiêgnij! - Przysiêgaj! - Nie mogê, nie mogê!
Mo¿esz! Jeœli ja znios³am hañbê, ty zniesiesz milczenie. Przysiêgaj!
- Przysiêgnij! - Przysiêgam.
Przysiêgam.
Trzymam ciê za s³owo! Zapamiêtaj to sobie!
Wci¹¿ ani œladu McGregora?
Bêdziemy go mieli. Zrani³em jego honor i bêdzie szuka³ pomsty.
Dobrze. Nie bêdzie ze mn¹ igra³.
Przy okazji zajmij jego ziemiê w Lomondside za d³ugi.
¯adnych wieœci o cz³owieku McGregora?
O tym, który uciek³?
- ¯adnych, panie. - I nie bêdzie.
McGregor ma pieni¹dze, a obwinia tamtego.
Ukry³ go, a pieni¹dze wyda³, za³o¿ê siê.
Masz talent intryganta, zaiste godny polecenia!
Przejrza³ ciê, Archie. Znam te jego docinki.
Nic nam nie zrobi.
Ma 300 akrów dobrej ziemi za nêdzne 1.000 szkockich funtów.
- Wyj¹tkowa cena! - Archie.
Musimy porozmawiaæ.
Zwolniono mnie, z powodu mego stanu.
Jaki stan, Betty? Wiesz dobrze, to twoje dziecko. A on o tym doniós³.
Twój brzuch mówi za siebie bez moich donosów.
Archie, co mam robiæ?
Usuñ je. Killearn musi znaæ wied¿mê, która to robi!
Za pó¿no! Wiêc to nie bêdzie pierwszy szkocki bêkart.
Kocham ciê!
Mi³oœæ to kupa gnoju, po której kogut w³azi na kurê.
Wyrz¹dzili wielk¹ krzywdê Mary i mnie.
Nie spodziewa³em siê tego nawet po Montrosie.
- Musi za to zap³aciæ. - Inaczej, kim siê oka¿emy?
Zap³aci, a¿ mu ¿ycie zbrzydnie.
Ale pomyœlcie. Pomyœlcie.
Nawet si³ami ca³ego naszego klanu nie pokonamy go w otwartej walce.
Ma 10,20 razy wiêcej wojska i potêgê Korony za sob¹.
To sprawa honoru!
Skrzywdzi³ ciebie i Mary.
Wyjdziemy z honorem. Znacie mnie. Ale popatrzcie...
Jeden dom spalony, byd³o zabite,
Iecz nikt nie zgin¹³, nie zosta³ ranny.
Rob ma racjê.
Rob ma racjê! Za s³abi jesteœmy, by pokonaæ markiza Montrose'a.
Cisza! Cisza!
Cisza! Pokonam go. Bez obaw.
Najczulszym miejscem markiza jest jego sakiewka.
Tam uderzymy.
Skradniemy byd³o, zrabujemy daniny, a¿ pustk¹ zion¹ jego kufry.
Czekajcie!
Cisza! Mów Morag.
Nie s³yszeliœmy Mary.
J¹ to najbardziej dotknê³o.
Rob ma racjê. Musimy znieœæ to, czemu nie mo¿na zaradziæ.
Bêdzie ³adniej w blasku s³oñca.
Gdy wstawimy ³o¿e i po³o¿ymy siê, to bêdzie znów nasz dom.
Zabawa mo¿e poczekaæ. Mamy du¿o pracy.
Duncan!
Powinienem zostaæ z tob¹, a nie uciekaæ w góry.
By³byœ ju¿ martwy.
Wsadziliby mnie do wiêzienia.
Chyba nie. Zabiliby ciê.
Niewiele s³ysza³am, ale Archie mia³ zabraæ jakieœ pieni¹dze.
Cunningham to Archie?
Ma swoje wady, ale to wszystko przez Killearna. On jest opêtany!
Powiedz mi, o jakiej sumie mówili?
Archie mówi³, ¿e ³atwo zarobi 1.000 funtów,
tylko szkoda, ¿e szkockich, nie angielskich.
- Jak mia³ je zdobyæ? - Tego nie wiem.
KiIllearn mówi³, ¿eby zatrzeæ œlady.
Mój m¹¿ bêdzie rad, ¿eœ nam to powiedzia³a.
Mo¿e zjesz, odpoczniesz? le wygl¹dasz.
Zas³u¿y³am na to.
Noszê w sobie bêkarta bêkarta i nie mam dla niego domu.
Nakarmimy ciê, ¿ebyœ mia³a si³ê urodziæ go.
Oj, dziewczyno, dziewczyno!
G³owa do góry.
Bêdziesz mia³a dziecko, a ono ciebie.
Ale nie bêdê mia³a Archiego,
a kocham go!
Mimo wszystko!
Czy to nie mój najgorszy grzech?
Nie, Betty.
Mi³oœæ nie jest grzechem, tylko jej brak.
Wiedzia³em, ¿e knuj¹ przeciwko nam. Do diab³a! Postawiê ich przed s¹dem.
Tych dwóch i Montrose'a, jeœli bra³ udzia³!.
I co, przyznaj¹ siê,
bo brzuchata Betty zezna przeciwko nim?
- Co ma do tego jej brzuch? - To dziecko Anglika.
- Powiedz¹, ¿e siê mœci. - Niech mówi¹.
- Ona powie prawdê. - Dla nich to nic nie znaczy!
Stan¹ przed s¹dem. Alan nie ¿yje.
Zwróæ siê do ksiêcia Argylla. On nie sprzyja Montrose'owi.
To wilki ¿¹dne krwi. Wszyscy jednacy.
Zawsze upierasz siê przy swoim!
¯aden s¹d nie ska¿e tych ludzi na podstawie zeznañ Betty.
Wiem, który s¹d ich ska¿e.
Postawiê ich przed nim, jakem Rob McGregor.
Anglik go nie znajdzie. McGregor zna
ka¿d¹ ska³ê i œcie¿kê, a jest szybszy ni¿ wojsko na koniach.
Poleæ mnie swemu panu. Znam góry i doliny.
Znajdê go, przysiêgam.
Stawaj, Killearn. Mamy sprawê...
Twoja szansa, Guthrie. Oddasz przys³ugê markizowi.
To nie twoja walka.
A jeœli do niej stanê?
To pozdrowisz ode mnie Sibbalda.
Pokonaj go, a wiele zyskasz, zapewniam ciê.
Proszê! - Nie zabijaj mnie! To nie ja! - Wychod¿!
To dziewka mœci siê.
Cunningham skrzywdzi³ j¹.
Jeœli mi coœ zrobisz, mój pan ci nie daruje.
Nie dbam o to.
Latarnia.
Wracaj. Sprowad¿ Betty. Przes³uchanie przed œwitem.
Wchod¿.
- Kto tam? - Alasdoir.
Rob ma Killearna i chce zaraz widzieæ Betty.
Obudzê j¹.
Traktujcie j¹ ³agodnie. Jest na skraju wyczerpania.
Gdzie ojciec? Cicho!
- Id¹ ¿o³nierze? - Powinniœcie ju¿ spaæ!
Zostañcie tu!
We¿ mój nó¿.
Mary? Gdzie dziewczyna?
Powiesi³a siê w naszej szopie.
Kaza³a... Kaza³am siê przyprowadziæ, bo mam porachunki z Killearnem.
Ja, Betty i jej dziecko, wszystko z niego wyci¹gniemy.
Nic tu po nim, to tylko moja sprawa.
Jakem twoja ¿ona, sama j¹ za³atwiê!
Betty! To ty?
Betty nie ¿yje.
Zabi³a siebie i swoje nie narodzone dziecko.
Pani McGregor?
Biedaczka nie ¿yje...
Daruj sobie tê ob³udê. Ty te¿ jesteœ jej morderc¹, ty i Anglik.
Nie przyczyni³em siê do jej ci¹¿y. A jak by³o...
w Craigrostan?
Sta³eœ tam i wytrzeszcza³eœ ga³y!
Nie powiedzia³aœ mê¿owi?
Nie jestem idiotk¹, ¿eby pchaæ go w sid³a zastawione przez m¹ hañbê.
Masz dla mnie propozycjê?
Napiszesz, ¿e zabi³eœ McDonalda, ukrad³eœ pieni¹dze, spali³eœ dom.
- Podpiszesz to przed sêdzi¹. - I zapracujê na stryczek.
Dziêkujê pani! Podpiszesz, i pójdziesz dok¹d chcesz... dok¹d mo¿esz!
Nigdy nie zapomnê, Mary,
tamtego widoku...
Wysz³aœ tak dumnie z p³on¹cego domu, jak królowa.
Podpiszesz, albo... Albo co? Powiesz Robowi, jak Cunningham ciê u¿ywa³?
Widzia³em ciê jeszcze raz, nie tak dumn¹,
gdy sta³aœ w rzece
i my³aœ siê miêdzy nogami!
Ciekawe, czy wyp³uka³aœ Archiego,
czy roœnie w tobie jego p³ód?
Tak.
Roœnie.
Mam propozycjê, pani McGregor.
Przekonaj mê¿a, ¿e Cunningham sam zabi³ i zabra³ pieni¹dze,
a ja nie powiem, co masz...
w sobie.
Rob nie pokocha takiego bêkarta. Co?
Znasz powiedzonko:
,, M¹dry ojciec nie pyta o swoje dzieci. "
Jak ty nie powiesz, to i ja nie powiem.
Masz moje s³owo.
Zrani³a mnie! To suka!
Mary! Jesteœ ranna? Jesteœ ranna?
Coœ uczyni³a, kobieto?
Jestem ciê¿ko ranny!
Jak dla mnie, za lekko.
- Dlaczego to zrobi³aœ? - Mia³am tyle powodów, co ty.
Wiêcej. - Mia³ zeznawaæ. - Nic by nie powiedzia³.
- Betty mia³a racjê, jest opêtany! - To mój wiêzieñ, rozumiesz?
Robercie. Musisz siê czegoœ dowiedzieæ. Coœ ci powiem.
Wiêc... mów.
Co?
Nie ¿yje. Nic nie mog³em zrobiæ.
Robercie, pos³uchaj!
Nie czas na rozmowy. Alasdair!
Utopisz go? Przywi¹¿ mu kamieñ do szyi.
Rzuæ na g³êbok¹ wodê. Montrose bêdzie szala³! Musimy
ukryæ ciebie i ch³opców.
Na g³êbok¹!
Drwi ze mnie ten ³otr, którego mia³eœ z³amaæ.
Sam siê za³amiê, jak tak dalej pójdzie.
Porwa³ mojego skarbnika w bia³y dzieñ.
- Oszala³! - Ale¿, panie...
Nie rób tego! Nigdy mi nie przerywaj!
Czegoœ tu nie rozumiem.
Killearn i ty zrobiliœcie coœ w tajemnicy.
Wiem, bo masz gotówkê, a by³eœ bez grosza.
Szczêœcie w kartach, Wasza Mi³oœæ.
Masz mnie za os³a?
Nie dbam o to, coœcie nawarzyli z tym knurem,
ale doœæ tej bezczelnoœci! Jestem markizem Montrose
i nie dam z siebie kpiæ!
Zrozumia³eœ?
Nie mo¿emy im pozwoliæ paliæ, grabiæ i odjechaæ.
Uderzmy! Cunningham! To on spali³ dom.
Wiem, kim jest.
Nie chcesz pomœciæ Mary?
Popêdziliby nas jak barany.
- Nie jestem baranem. - Coll ma racjê. Nie damy rady.
To dureñ! Uciekajcie! Ka¿dy osobno!
S¹ tam! Za nimi!
Strzelaæ! Ognia!
- Trafi³em jednego! - Zap³acimy za to!
Bóg ciê uka¿e, Alasdair! Lapaæ go!
Za stary jesteœ, by walczyæ?
Za nim!
Strzelaæ, g³upcy!
- Pójdê sam. - Milcz.
Uciekaj, Rob!
Ratuj siê sam!
Muszê mieæ McGregora! Muszê! Za nim!
Spokojnie.
Wytrzymaj.
Brak mi tchu.
Nie czujê nóg... Czy jeszcze je mam?
Tak, tak.
Nogi masz ca³e.
Wybacz mi, bo ja sobie nie wybaczê.
Nic nie mów.
Nie mog³em jej pomóc.
Skoñczyli z Mary, zanim nadbieg³em. Kaza³a mi nic nie mówiæ.
Co skoñczyli? Co?
Powiedzia³a...
¿e jeœli ona mo¿e to znieœæ...
- Co z Mary? - Rob, nic nie widzê!
Jestem tu... Co zrobili Mary?
Zgwa³cili j¹.
Alasdair... kto to zrobi³?
Mg³a ustêpuje! B¹d¿cie gotowi.
Przeszukamy okolicê.
Proszê.
Wielki McGregor nareszcie wœród nas!
Jak tam, McGregor?
Jak znosisz wyroki boskie?
,, Z³amaæ, nie zabijaæ, " prosi³ Montrose.
Wykonam zadanie, jeœli ty sam nie umrzesz za wczeœnie.
Powiedz mi, co zrobi³eœ z tym wieprzem Killearnem?
Nie z³oœæ mnie, bo ciê ka¿ê w³óczyæ koñmi, a ja s³owa dotrzymujê.
Jesteœ z³odziejem, morderc¹
i gwa³cicielem.
Dawno ciê oczekiwa³em w tej sprawie.
Gdybym wiedzia³ wczeœniej, ju¿ byœ nie ¿y³.
Powiem ci coœ w zaufaniu.
Twoja ¿ona s³odsza by³a brana si³¹,
ni¿ inne, które chcia³y.
I nie ca³e jej cia³o by³o niechêtne.
Doceniam to, ¿e zaufa³aœ mi, pani, ale wiem, ¿e twój m¹¿
narazi³ siê markizowi, zaci¹gaj¹c po¿yczkê, której nie móg³ zwróciæ,
- wiêc zacz¹³ rabowaæ mu byd³o. - To nie wszystko!
Domyœlam siê. Ale nie mogê siê wtr¹caæ,
choæ wspó³czujê pani.
Powiem brutalnie: mê¿czy¿ni tocz¹ wojny, a kobiety i dzieci cierpi¹.
Robert znalaz³ siê w tej opresji, gdy¿ broni³ Waszej Mi³oœci.
Broni³? Jaki mia³ powód? Jak to uczyni³?
Odmówi³ markizowi z³o¿enia zeznañ, ¿e jesteœcie Jakobit¹, panie.
- Mia³ zeznaæ przed Dworem. - Markiz o to prosi³?
W zamian za umorzenie d³ugu, ale Rob odmówi³.
Nie wiedzia³em o jego szlachetnoœci.
Po prawdzie, nie ceni ciê bardziej ni¿ innych,, wilków ¿¹dnych krwi. "
Tak mówi o was, mo¿nych.
Nie uczyni³ tego dla Waszej Mi³oœci,
ale dla honoru, który ceni bardziej ni¿ mnie, synów i klan.
Czêsto mia³am mu to za z³e.
Ale taki jest.
Inaczej nie by³by Robertem Royem McGregorem.
Sam nie przyszed³by tu, ani mnie nie pozwoli³ mówiæ za siebie.
Ale nie mam wyboru, chyba, ¿e zostawiê go na ³asce wroga.
I choæ mi³ujê jego honor, to bardziej mi³ujê jego samego.
Noszê pod sercem jego dziecko i chcê, ¿eby mia³o ojca.
Nie przynosisz ujmy mê¿owi.
Jesteœ dlañ b³ogos³awieñstwem.
Maj¹ McGregora, panie.
,, Z³amaæ, nie zabijaæ. " Wedle ¿yczenia.
Wyj¹æ mu knebel.
Co masz, McGregor,
na swoj¹ obronê?
Dozna³em krzywd od ciebie, panie, i od twoich s³ug.
Jakich krzywd? Ty?
Przecie¿ to ja straci³em 1.000 funtów, mnie skradziono krowy,
mego s³ugê porwano!
Wiêc spytaj, panie, tego, gdzie ma pieni¹dze
i jak zabi³ McDonalda!
Na mnie ju¿ wyplu³ te oszczerstwa. Desperackie próby ratowania skóry.
Masz dowody?
Dajê moje s³owo.
Chyba to za ma³o.
Wiêc niech decyduje charakter tego cz³owieka!
Jeœli nie umiesz, panie, odró¿niæ prawdy od fa³szu,
twój s¹d jest na nic.
Powiesiæ na moœcie.
Uci¹æ sznur!
Braæ go! Dawaæ go!
Lapcie go!
Co za odór!
Ale tu cuchnie!
- Mo¿emy tu zostaæ? - Tak, pod opiek¹ ksiêcia.
- A tata przyjdzie? - Jak tylko bêdzie móg³.
Robert?
Mój Robercie!
Co ci zrobili?
Powinnaœ by³a mi powiedzieæ.
Chcia³am, ale nie mog³am.
Przebacz, kochany, ¿le zrobi³am.
- le. - Nie.
To ja ¿le zrobi³em. Mia³aœ racjê, ¿e wszystko robiê po swojemu.
Powinienem by³ ukorzyæ siê przed Montrose'em.
A teraz cierpimy. Ty cierpia³aœ. Craigrostan wci¹¿ by³by nasz.
- Alasdair i Coll ¿yliby. - Ale ty by³byœ poni¿ony!
- A twoje poni¿enie, tak bolesne? - Nie jest bolesne!
Nie boli mnie, bo mam Roberta, a on ma siebie.
Straci³byœ godnoœæ,
gdybyœ uleg³.
Honor to dar dla siebie samego. Tak mówi³eœ synom.
Czy¿byœ chcia³ odebraæ sobie to, co czyni ciê Robem McGregorem?
Moja Mary!
Jak ty mi siê podobasz!
A ty mnie.
Jest coœ jeszcze.
Co?
Noszê w sobie dziecko i nie wiem, kto jest ojcem.
O, Mary, Mary...
Nie zabijê go, mê¿u.
To nie dziecko trzeba zabiæ.
Twoja duma zabije ciê.
Tak jak on, niewielu w³ada mieczem!
Jeœli ksi¹¿ê da mi szansê, odp³acê siê z nawi¹zk¹.
Dobrze, postaram siê.
McGregor!
On ciê zabije. Straci³bym pieni¹dze, stawiaj¹c na ciebie.
Nie broniê ksiêciu stawiaæ wedle uznania.
Dosta³em list od ksiêcia Argylla.
Wzi¹³ w opiekê McGregora.
Proponuje pojedynek. Ty przeciwko góralowi.
Argyll chce siê odegraæ!
Dawaæ go!
Przemówi³eœ!
Oto uzdrawiaj¹ca moc nienawiœci!
- Kiedy wrócisz, ojcze? - Nied³ugo.
- Wa¿ne sprawy z ksiêciem? - Tak, wa¿ne.
Ch³opcy, wiecie, ¿e bêdziemy mieli dzidziusia?
Poka¿, Mary, gdzie jest.
Masz go w œrodku?
A jak wyjdzie?
Tak jak wszed³.
Robercie, a jeœli nie...
Nie, nie mogê...
A gdyby...
Nie mogê tego wymówiæ. Co bêdzie, jeœli do nas nie wrócisz?
Jak bêdzie ch³opiec, nazwij go Robert.
A jak dziewczynka, niech nosi imiê mojej ukochanej:
Mary McGregor.
Cunningham zar¿n¹³ Guthriego jak wo³a w rze¿ni.
Musisz byæ 2 razy szybszy od Wiilla.
Powiedz, czy tu chodzi o honor twojej ¿ony?
Chodzi o mój honor. Mam z Cunninghamem na pieñku.
Mary owdowieje i na có¿ jej honor?
Ksi¹¿ê jej nie pomo¿e?
Jeœli bêdzie ci ³atwiej umieraæ, wy³o¿ê 20 gwinei.
Lepiej 50.
Masz tupet, McGregor!
To mi siê podoba!
O co siê zak³adamy? Znów o gwinee?
Nie zak³adam siê. To nie s¹ zawody.
Oni siê nienawidz¹.
Niezbyt siê lubi¹.
Umorzy³byœ McGregorowi d³ug, gdyby mnie obmówi³?
Podstêpem kupi³ twoj¹ ³askê!
Wiem, co jest prawd¹.
A ja s¹dzi³em, ¿e masz dobre serce!
Nie licz na to, ¿e za ¿ycia grzechy uchodz¹ na sucho.
Jeden grzesznik zaraz poniesie karê!
Nie przyjmiesz zak³adu? 5:1 na tego fircyka!
Zrobimy inaczej.
Jeœli McGregor prze¿yje, darujesz mu ca³y d³ug.
A jeœli nie?
Sp³acê go.
Mój skarbnik zg³osi siê po wyp³atê.
To sprawa honorowa, a ja bêdê czuwa³ nad jej przebiegiem.
¯adnych ciosów w plecy, rzucania mieczami,
u¿ywania nie uzgodnionej broni.
- W razie proœby o ³askê... - Nie bêdzie proœby!
Ani ³aski.
Bierzcie miecze.
Zaczynacie na mój znak.
Ani proœby, ani ³aski.
Dopilnujê, byœ dotrzyma³ umowy.
Rany trzeba opatrzyæ.
Wasza Mi³oœæ pozwoli, ¿e pójdê tam, gdzie to zrobi¹ najlepiej.
Jak chcesz. Nastêpnym razem bêdê wiedzia³, na kogo stawiaæ.
¯yczê, by Wasza Mi³oœæ ¿y³ a¿ tak d³ugo!
Mamo! Patrz!